Over Patricia

” het leven gaat niet altijd over rozen
Maar paardebloemen zijn ook mooi!”

Ik hou van de natuur en ben er dan ook regelmatig te vinden met mijn hond.

De natuur is een heerlijke plek om het hoofd leeg te maken en weer op te laden met positieve energie.

Dat is ook wat muziek met mij doet. Als kind luisterde ik al graag op mijn kamer naar muziek. Ik stelde mijzelf voor op een groot podium en zong dan zo hard als ik kon mee met Celine Dion en Mariah Carey.

Uiteindelijk heb ik ook echt op podia mogen staan zingen met mijn band. Dit was 1 van de spannendste dingen die ik gedaan heb in mijn leven maar zo enorm veel van geleerd en uiteindelijk ook echt van kunnen genieten.

Leuke dingen doen met mijn gezin, gezelligheid met vriendinnen, de natuur in gaan, muziek luisteren/maken en af en toe naar de sportschool of een fijne yogales zijn dingen waar ik blij van word!

Als ik terug kijk op mijn leven kan ik zeggen dat ik pas sinds de laatste jaren echt voor mijzelf kan kiezen, geleerd heb mijn grenzen aan te kunnen geven.

Als kind, jongere en tot ver in mijn volwassen leven maakte ik mijn keuzes niet vanuit mijn hart maar was vooral gebaseerd op angst.

Zoals keuzes die ik maakte voor het voortgezet onderwijs of in vriendschappen en relaties maakte ik vooral omdat ik erbij wilde horen, niet afgewezen wilde worden en niet alleen achter wilde blijven. Deze angsten kwamen voort uit gebeurtenissen vanuit mijn vroege jeugd.

Ook al waren deze keuzes niet altijd de beste keuzes voor mijzelf, ik koos wat voor mij veilig voelde.

Maar door deze houding bleven de patronen zich juist herhalen wat mij alleen maar angstiger en onzekerder maakte en ervoor zorgde dat ik vaak depressief thuis zat.

Ondanks dat ik mij vaak angstig en onzeker voelde wist ik dit goed te verbloemen en op school en daarbuiten deed ik mij stoerder voor dan ik mij voelde.

Ik werd vooral beoordeeld op mijn gedrag en het leek of niemand zag hoe het werkelijk met mij ging en wat er allemaal speelde.

Als er toen iemand was geweest die daar doorheen had geprikt en ik de juiste hulp had gekregen was mijn leven anders gelopen en had ik niet tot mijn midden 30^ste zo hoeven te worstelen met mijzelf.

Begin 30 raakte ik flink met mijzelf in de knoop maar gelukkig kwam nu de juiste hulp op mijn pad.

Ik deed veel op het gebied van persoonlijke ontwikkeling en leerde veel over hoe het leven maar vooral ikzelf in elkaar zat en waarom.

Ik begon het verleden steeds meer een plekje te geven en ervaarde steeds meer rust en kracht. Mijn eigenwaarde groeide en ik voelde steeds meer wie ik werkelijk was en wat ik wilde.

Het lukte mij steeds beter om mij grenzen aan te geven en maakte keuzes die goed waren voor mijn eigen geluk. Doordat ik veranderde, mijzelf ging waarderen veranderde mijn omgeving met mij mee.

Nog elke dag ervaar ik het leven als een groeiproces. Je bent nooit uitgeleerd en je blijft jezelf steeds weer tegenkomen. Maar door de bewustwording zie ik tegenslagen als levenslessen en zo blijf ik groeien als mens.

Mijn wens om met kinderen te werken heb ik altijd gehad maar het leven liep anders.

Na mijn eigen proces wat ik doorleefde wilde ik hier ook graag anderen mee helpen zodat zij niet zolang met zichzelf hoeven te worstelen.

Toen ik de term ‘kindercoach’ op een dag voorbij zag komen werd ik hier meteen door getriggerd en na mij hierin verdiept te hebben viel voor mij alles op z’n plek.

Mijn eigen ervaringen vanuit mijn jeugd, mijn helingsproces, de wens anderen te helpen en het willen werken met kinderen kwam helemaal bij elkaar.